Birçok işveren, şirket içindeki huzuru ve verimliliği koruyabilmek için belli tutum ve davranışlara sahip çalışanları radarına alır. Aşağıda, patronun gözünde kabul görmeyen tavırların neler olduğuna dair altı başlıklı açıklamalar ve detaylar yer alıyor.
Saçma Sapan Konuşmalar
Birçok çalışan işini titizlikle yaparken dillerini kontrol edemez; başkalarının hatalarını kendini üstün göstermek için yorum malzemesi olarak kullanırlar. Bunun yanı sıra, şirketle ilgili olumsuz sözler sarf etmekten çekinmezler. Böyle davranan bir kişi ne kadar başarılı olursa olsun patronun gözünde güven kaybeder.
Çünkü söylenen olumsuz ifadeler, takım ruhunu zedeler ve iş yerine zarar verebilir. Bu tarz bir çalışanın performansı ne kadar yüksek olursa olsun, iletişimde sergilediği olumsuz tavır, patronun onu takımda görmek istememesine neden olur.
Ortak Kaynakları Kişisel Amaçla Kullanma
Bazı çalışanlar, şirketin kaynaklarını kendi ihtiyaçları için kullanma eğilimindedir. İster kalem, kağıt gibi küçük gereçler; isterse bilgisayar ve araç gibi büyük imkânlar olsun, hepsi kişisel işlerde aktif biçimde kullanılır.
Örneğin, şirket telefonunu özel işler için elverişli bir araç gibi görüp iş saatlerinde farklı işlerle ilgilenirler. Bu tutum, patronun doğrudan yüzüne vurulmasa da kalben büyük bir hoşnutsuzluğa yol açar. Ayrıca, bu davranış şirketin yönetim zaaflarını gözler önüne sererek, yöneticinin sorumluluklarını hatırlatır.
Gösteriş Meraklılığı
Bazı çalışanlar, sahip oldukları yetenek ve bilgilerine fazlasıyla güvenerek kendilerini sürekli ön plana çıkarmaya çalışır. Şirket içinde ve dışında her konuda bilgi sahibi olduklarını iddia edip söz alırlar. Geri kalan meslektaşlarını beceriksiz olarak nitelendirmekten çekinmezler.
Başarı elde ettiklerinde bile kendini beğenmişlikleri ön plandadır; övgüye olan ihtiyaçları, onları iş arkadaşları arasında itici bir figür haline getirir. Bu tutum, özellikle iş yerinde mütevazı olmanın değerli olduğu ortamlarda büyük tepki toplar.
Birden Fazla İşle Meşgul Olma
Günümüzde pek çok kişi, ana işinin yanı sıra hisse senedi yatırımı, gayrimenkul spekülasyonu, sigorta satışı gibi ek gelir kaynaklarına yöneliyor. Bu durum, çalışanların şirket için ayırdıkları zamanı azaltmasına yol açabiliyor. Yarı zamanlı işlerle meşgul olan bu kişiler, iş yerinde verimliliklerini düşürüyor.
Patronlar, çalışanların işiyle bütünleşmesini beklediğinden, iş saatlerinde farklı işlere odaklanan kişi kolayca onay ve takdir kazanamaz. Sonuç olarak, bu durum iki tarafta da memnuniyetsizliğe neden oluyor.
Sorumluluktan Kaçma ve Bahaneler Üretme
İş ortamında sorun çıktığında çözüm bulmak yerine bahane üretmeye meyilli çalışanlar, patronun asla onayını kazanamaz. Her hatalarının arkasına sığınacak ‘çok makul’ bir sebep bulurlar. Bu tutum, sorumluluk almaktan kaçındıklarını gösterir.
İnisiyatif almaktan kaçınan çalışanlar, gelecekte ekip içinde liderlik pozisyonlarına yükselmeleri zorlaşır. Bu kişiler, yaptıkları hatalardan ders almak yerine sürekli olarak dış etkenleri suçlayarak kendilerini korumaya çalışırlar.
Sürekli Şikayetçi ve Mızmızlanma
Patronuna ve meslektaşlarına karşı haksız muamele gördüğünü düşünen iş arkadaşları, sık sık dert yanma ve şikâyet etme eğilimindedir. Bu durum, çalışma ortamında negatif bir atmosfer yaratır. Kimse sürekli yakınan ve çevresine moral vermeyen birini sevmez. Şikâyetçi bir tutum, takımın moralini düşürür ve motivasyonu azaltır. Böyle bir çalışanın iş yeri dinamiklerine uyum sağlaması güçleşir.
Rahatsız Edici ve Baskıcı Davranışlar
Bazı çalışanlar, iş yerindeki adaletsizliklere karşı sesini yükseltme konusunda sınır tanımaz. Öneri ve şikâyetlerini dile getirirken aşırı ısrarcı ve ısrarlı hareket ederler. Görünürde patron, bu kişilerin taleplerini dikkate alıyor gibi görünse de içten içe bu tutumdan rahatsızlık duyar. Çünkü adil bir ortam yaratma çabaları, zaman zaman gereğinden fazla müdahaleci ve huzur bozucu olabiliyor. Patron da bu nedenle, uygun bir fırsat bulduğunda bu kişiyi işten çıkarmayı düşünebilir.
Dar Görüşlü Yaklaşımlar
Takım çalışması, farklı bakış açılarına saygı duymayı gerektirir. Ancak dar görüşlü bazı çalışanlar, yalnızca kendi düşüncelerinin doğru olduğuna inanır ve farklı fikirlere tahammül edemez. Yönetici veya lider pozisyonuna geldiklerinde, bu kişiler bireysel çıkarlarını ön planda tutar.
Eğer sıradan bir ekip üyesi olarak kalırlarsa, genellikle tek başlarına hareket etmeye çalışırlar. Kendi görüşlerine katılmayanları düşman olarak görür, her an misilleme fırsatı kollayarak ekip içi huzuru bozar.
Nankör ve Haddi Bilmez Tutum
Şirket işlerdeki başarısını sürdürdüğü zaman çalışanla patron arasında pozitif bir ilişki vardır. Fakat zor günlerde, bazı çalışanlar gerçek yüzlerini göstermeye başlar ve şirkete yönelik olumsuz ifadeler kullanırlar.
Şirket tekrar başarı yakaladığında ise bu kişi, patronun başarılarını küçümser ve övgüyü hak etmediği konusunda çevresine şikâyet eder. Bu tutum, patronun gönlünde onları hızla ‘nankör’ kategorisine taşır. Böylece güven ortamı tamamen zedelenir.
Her ne kadar çalışanların benzersiz yetenekleri ve deneyimleri olsa da iş yerindeki uyum, saygı ve sorumluluk duygusu her zaman önceliklidir. Patronlar, şirketin başarısına katkı sağlayacak, güvenilir ve yapıcı tutum sergileyen çalışanları tercih eder.
